Birey, Aile ve Toplum Üçgeninde Etkileşim

    Birey , Aile ve Toplum 

         Üçgeninde Etkileşim 


    Her şey birbirinin yankısıdır;

gökyüzü denizi çağırır, deniz toprağı, toprak tohumu…

    Birey ; o en karmaşık yankıda bütün bu çağrıların sessiz birleşimidir. Bir yanıyla doğanın nabzı, bir yanıyla kendi tarihinin yansımasıdır. Varlığıysa; durağan bir su değil, zamanın içinde kıvrıla kıvrıla akan, kendini yeniden bulan bir ırmaktır. İnsan, bu ırmağın kıyısında kendi sûretini arar, bir gün su durgun olur; yüzünü görür, ertesi gün akıntı kabarır; kendini kaybeder ama her defasında bir şey daha öğrenerek yol alır, değişerek var olur ve değiştikçe kendine biraz daha yaklaşır...

“ Ben " denilen şey, değişimin tam ortasında şekillenen bir geçiştir. O yüzden insan, hiçbir zaman tamamlanmaz ; her farkındalık bir başlangıçtır, her huzur bir geçicilik. Birey bu değişimin ateşinde dövülür, kendi içinde savaşır, kendi içinde doğar,

biran kendine yeter sanır, biran dünyanın ağırlığına dayanamaz ama o çatışmalar, o iç çelişkiler olmasa insan dediğimiz şey de olmazdı zaten. Çünkü bilinç durağanlıktan değil, sarsıntıdan doğar. 

Rüzgârda sallanmayan bir dal büyümez, kendini sorgulamayan bir zihin , varlığını anlayamaz.

     Ve sonra aile gelir, küçük bir ev ama büyük bir aynadır bir sofranın etrafında toplanan.     Kimisinin sesi yankılanır, kiminin ki kısılır , kimisinin emeği görünür, kiminin çabası unutulur...

Orada insan hem sevilmeyi , hem sınırlarını öğrenir. Sevgiyle adaletin ilk provasını yapan bir çocuğun gözlerinde; babanın sessizliği, annenin yorgunluğu, kardeşin gülüşü birer simgeye dönüşür. İşte bu yüzden aile, bir toplumun minyatür haritasıdır...

     Toplum , bütün bu küçük aynaların büyük mozaiğidir. Her birey bir renk, her aile bir dokudur  bir araya gelerek çoğalan, bölünerek parçalanan çelişkilerin orkestral devinimidir, bazen uyumlu, bazen gürültü olsa da o gürültünün içinde bile bir ritim vardır, çünkü her karşıtlık dönüşümün başlangıcıdır. Toplum, ailede yankılanır, aile bireyde , birey ise dünyanın küçük bir izdüşümünde...

    Hiçbir şey birbirinden kopuk değildir; 

    Bir annenin suskunluğu, bir çağın sessizliğine karışır,

    Bir çocuğun düşüyse insanlığın geleceğine!…


    S.POLAT

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Hayat, Anlam ve Siz

    Hayat, Anlam ve Siz                           Size anlam katan hiçbir şeyi yitirmeyin; çünkü özlemini duyacağınız anılarla yaşamak çok zor. Hayat kimi zaman sessizce eksiltir bizi, gürültüsüz, fark ettirmeden… Bir sabah aynaya bakarsınız; tanıdık bir şey eksilmiştir yüzünüzden. Bir bakışın sıcaklığı, bir cümlenin içtenliği, bir sabahın anlamı… Her şey yerli yerindedir ama siz artık aynı siz değilsinizdir. İşte o anda anlarsınız: insanı tüketen kayıplar değil, yavaş yavaş silinen anlamlardır. Çünkü insanı yaşama bağlayan şey, yaşadıkları değil, onlara yüklediği anlamdır. Bir fincan kahvenin dumanında, bir kitabın arasında unutulmuş bir cümlede, bir dostun sesinde yankılanan güven duygusunda gizlidir o. Bazen bir bakış, bazen bir sessizlik, bazen de yavaşça kapanan bir kapı… Hepsi, içimizde hâlâ nefes alan anlamların yankısıdır. Zaman ise sabırsızdır; hatırlamak yerine unutturmayı sever. Biz de çoğu zaman yenid...
Devamı

Yaşamın Geometrisi Üzerine

  Yaşamın Geometrisi Üzerine Yaşam esasen dikey bir düzen değildir. Dikeylik, istisnadır; yataylık ise kural. Yaşam, yükselmekten çok yayılır; buyurmaktan çok temas eder. Enerji, çizgi hâlinde ilerlemez dağılır, sızar, dönüşür. Plazma hâlindedir, kütleye bürünür, kitle olur; ama hiçbir formda sonsuza dek sabit kalmaz. Dikey düzenler bu akışa tahammül edemez. Çünkü yataylık denetlenemezdir. Yan yana gelenler konuşur, temas edenler dönüşür, çoğalanlar itaat etmez. Bu yüzden iktidar her zaman dikey formları yüceltir; başı dik bedenler, tek sesli vurgular, kusursuz tonlamalar,marşlar...Yürüyüş vardır ama yol yoktur; ritim vardır ama yön yoktur. Dikeylik, yaşamı yukarıdan aşağıya okunabilir kılma arzusudur. Her şeyi sıralamak, katmanlara ayırmak, hiyerarşiye oturtmak ister. Oysa yaşam ne sıralanır ne de tek bir merkezden anlam kazanır. Yaşam, yan yana gelişlerin, sürtünmelerin ve geçişlerin toplamıdır. Bu yüzden dikey duruşlar her zaman bir  karşı-yaşam  üretir. Enerjiyi formd...
Devamı

Kadına Uygulanan Şiddet: Tüm Zamanların Utancı!

Kadına Uygulanan Şiddet: Tüm Zamanların Utancı !      Şiddet,    insanlık tarihi boyunca bireysel ve toplumsal olarak birlikte getirdiğimiz en ilkel yanımızdır. Ne yalnızca bireyin kusuru, ne toplumun ayıbı , ne de kültürün paslanmış zincirlerinin halkasıdır, hepsinin bir arada buluştuğu havuzdur.       İnsan, ruhunun yarıklarından sızan bu şiddet zehirini, toplumun kör noktalarına ve kültürün karanlık kıvrımlarına kadar ulaştırır. Çünkü insan kendi iç âlemi ile, yaşadığı dünyanın dokusunu birbirinden ayırmakta çoğu zaman zorlanan bir varlıktır.       Bireysel düzeyde, kadına yönelen şiddet çoğu kez insanın kendi içindeki yenilginin dışa vurumudur. Kendi eksikliğiyle yüzleşemeyen, kendi yetmezliğinin, zayıflığının ağırlığını taşıyamayan erkek, kendisinden daha kırılgan gördüğü "kadın" a kusar kinini!      Şiddet, burada bir güç gösterisi değil, güçsüzlüğün en utanç verici çığlığıdır aslında. Erkek kendi için...
Devamı