Şiir- Yangın Yeri Bir Sessizlik

 Yangın Yeri Bir Sessizlik

Sebahattin Polat 

(Ahmet Telli’nin Aziz Anısına)

Dağların rüzgarı çekildi mi sularından,

Yoksa bir mısra mı eksildi ömrün o kırık atlasından?

Hani o beyaz mülteci hüzünler vardı ya,

Şimdi hepsi birer yetim gibi birikti zamanın kapısında.

Ölüm dediğin nedir ki usta?

Sadece bir virgülün duraklamasıdır hayatta.

Sen ki tenhasında gezindin en kalabalık acıların,

Ve felsefesini yaptın o hiç sönmeyen yangınların.

Gittin...

Cebinde yarım kalmış dizelerin ve öksüz kalan kalemin, masan.

Ve sırılsıklam aşkların o dilsiz vedaları.

Şimdi hangi dize örtecek bu çıplak kışın üstünü?

Hangi nehir taşıyacak kalbindeki o asi sevdayı?

Bir dövüşün ortasında bırakılmış gül gibiyiz şimdi,

Hem mahzun, hem alabildiğine direngen.

Sen fısıldadın ya bize bir kere:

"Hüznün isyanı, umudun yankısıdır" diye...

Toprak seni incitmesin ey büyük yangınların şairi,

Bize bıraktığın o hırçın, o zarif kelimeler,

Yolumuzu aydınlatan birer fener olacak şimdi.

Uyu o çok sevdiğin dağların koynunda,

Şiir bitti, ama o büyük yolculuk sürüyor hâlâ...

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Hayat, Anlam ve Siz

Yaşamın Geometrisi Üzerine

Kadına Uygulanan Şiddet: Tüm Zamanların Utancı!