Şiir- İçimdeki Fırtına
İçimdeki Fırtına
Sebahattin Polat
Beni boğan, kendi gölümün suyu,
Çölümün fırtınalarıymış meğer.
Bir serabın gölgesinde dinlendim yıllarca,
Susuzluğum,
avuçlarıma akan bir nehirdi.
Kıyıya vurdukça derinleşen sessizliğimde.
Şimdi ne suya adımı bırakabiliyorum,
Ne rüzgâra yüzümü.
İnsan en çok
kendi ikliminde kayboluyormuş meğer.
Yorumlar
Yorum Gönder