Şiir- İçimdeki Fırtına

   İçimdeki Fırtına 


       Sebahattin Polat 


Beni boğan, kendi gölümün suyu,

Çölümün fırtınalarıymış meğer.


Bir serabın gölgesinde dinlendim yıllarca,

Susuzluğum,

avuçlarıma akan bir nehirdi.

Kıyıya vurdukça derinleşen sessizliğimde.


Şimdi ne suya adımı bırakabiliyorum,

Ne rüzgâra yüzümü.

İnsan en çok

kendi ikliminde kayboluyormuş meğer.

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Hayat, Anlam ve Siz

Yaşamın Geometrisi Üzerine

Kadına Uygulanan Şiddet: Tüm Zamanların Utancı!